Współpraca międzynarodowa – karta praw podstawowych

Współpraca międzynarodowa jest tak szerokim pojęciem, że nikt jeszcze nie odważył się podać jednoznacznej jej definicji. Zachodzi bowiem na tylu obszarach, że uogólnienie nie ma tu większego przeznaczenia. Żeby jednak jakaś kooperacja mogła wytworzyć się, konieczne są jednoznaczne regulacje. Niesłychanie ciekawym dokumentem umożliwiającym taką kooperację jest  Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej czyli zestaw fundamentalnych praw człowieka uchwalony także sygnowany w dniu 7 grudnia 2000 r. w trakcie szczytu Rady Europejskiej w Nicei. Moc obowiązująca dokumentu była mu przyznana przez Traktat Lizboński podpisany 13 .12. 2007 roku.Jak zauważa Hasan Ciftci, prezes Towarzystwa Polsko – Tureckiego, jej zapisy powinny przyjąć wszystkie kraje świata. Europa uwidoczniła, że jest to możliwe. Tak powinna wyglądać współpraca międzynarodowa.Karta Praw Podstawowych składa się z preambuły i 54 artykułów rozdzielonych pomiędzy 7 rozdziałów:Godność człowieka: ochrona godności ludzkiej; prawo do życia; prawo do integralności fizycznej; zakaz kaźni i poniżającego traktowania albo karania; zakaz niewolnictwa oraz pracy przymusowej.Wolności:  prawo do wolności oraz bezpieczeństwa osobistego; prawo do uznania prywatności oraz życia rodzinnego; ochrona danych personalnych; prawo do zawarcia małżeństwa oraz założenia rodziny; swoboda myśli, sumienia oraz wiary…Równość: równość wobec prawa; zakaz wszelkiej nietolerancji; poszanowanie rozmaitości kulturowej, wyznaniowej oraz językowej…Pozostałe wielce zasadnicze zakresy Karty to Solidarność, Prawa obywatelskie, Wymiar sprawiedliwości dodatkowo Postanowienia ogólne gdzie przedstawiono rozmiar stosowania Karty, zakres gwarantowanych praw, które mogą być okrojone jedynie, jeżeli jest to potrzebne dla obrony dobra globalnego czy też innego z praw, przy wliczeniu reguły proporcjonalności.