s7 200 siemens – Sterowanie silnikiem za pomocą sterownika PLC

Odsetek trzecia normy IEC 61131 dotyczy zasad programowania sterow­ników PLC natomiast z artykułu widzenia konsumenta stanowi jej najważniejszą punkt programu. Wyjątkowo ujednolicono w niej koncepcję programowania faktycznie, ażeby ko­rzystając spośród wprowadzonych zasad, eksploatator był w poziomie kodować bez większych trudności przeróżne systemy PLC. Powinno się ją choć tyczyć się wyjątkowo w charakterze cicerone w toku programowania PLC, tudzież nie jako bez wdzięku klasa zasad. Olbrzymia wielkość zawartych w niej szczegółów sprawia albowiem, że odkąd systemów programowania sterowników można aktualnie oczekiwać na odwrót częściowej zgodności z proponowanym standardem. W przypadku powoływania się na kanon IEC 61131-3 producenci sys­temów PLC powinni dosadnie nazwać, w którym zakresie wymagania normy istnieją przy użyciu ich produkt spełnione, oraz w jakim nie… W poniższym celu zasada obejmuje co niektóre kryteria, tzw. benchmarki, jakie umożliwiają zarówno producentom, jak oraz klien­tom objaśnienie, na jak wiele wiadomy architektura programowania sterowników jest właściwy z IEC 61131-3 s7 200 programowanie. W rozdziale przedstawiono zaproponowany w normie model oprogra­mowania a wynikające spośród niego zasady programowania sterowników PLC, oraz w dalszej części książki omówiono szczegółowo pojęcia, definicje i rozwiąza­nia przyjęte w normie. W zakresie normy EN 61131-3 określono duet grupy języków programowania: języki s7 200 siemens tekstowe i języki graficzne. Grupę języków tekstowych tworzą dwoje języki ozór listy instrukcji IL (Instruction List) – odpowiednik języka typu asembler, jakiego zbiór instrukcji zamyka operacje logiczne, arytmetyczne, operacje rotacji, kiedy również s7 200 programowanie funkcje przerzutników, czasomierzy, liczników itp.; jęzor strukturalny ST (Structured Text) – odpowiednik algorytmicznego języka wysokiego poziomu takiego kiedy FORTRAN, Paskal, zawierającego struktury programowe takie, w charakterze: IF… THEN, FOR… TO. Grupę języków graficznych opisanych w normie tworzą: zbiór znaków schematów drabinkowych LD (Ladder Diagram) – podobny do stykowych obwodów przekaźnikowych, w jakim dopuszcza się rola plus funkcji: arytmetycznych, logicznych, porównań oraz relacji, kiedy plus bloków funkcyjnych: przerzutników, czasomierzy, liczników, regulatora PID jednakowoż bloków programowych; język schematów blokowych FBD (Function Block Diagram) – odpowiednik schematów przepływu sygnału gwoli obwodów logicznych przedstawionych w formie połączonych bramek logicznych oraz bloków funkcyjnych takich kiedy w języku LD. Różnice między językiem FBD, i LD kończą się głównie na najprostszych symbolach, którymi opisuje się prostolinijne funkcje s7 200 siemens kombinacyjne. Resztka, z większym natężeniem skomplikowanych, funkcji jest taka sama różni się co w najlepszym razie graficzną reprezentacją. Programowanie sterowników PLC 66 graf sekwencji SFC (Sequential Function Chart) – służy aż do tworzenia struktury programu sterownika napisanego z użyciem wymienionych języków. Pozwala jego osoba na opisywanie zadań sterowania sekwencyjnego wewnątrz pomocą grafów zawierających s7 200 siemens etapy (kroki) oraz smykałka przejścia (tranzycji) pośrodku tymi etapami. ów tryb pisania programu odpowiednio widnieje prawie ostateczny w stosunku aż do pozostałych zaś w tym samym czasie wykorzystuje je doopisywania poszczególnych bloków grafu s7 200 programowanie W klasycznych językach programowania sterowników PLC dane mogą wystę­pować w przeróżnej postaci, np. jak liczby zmiennoprzecinkowe (floating-point), całkowite (integer), w kodzie BCD, w charakterze wartości liczników ewentualnie czasomierzy itp., blisko czym ich formaty natomiast kodowanie mogą egzystować równocześnie zupełnie nie­kompatybilne s7 200 programowanie. W normie IEC 61131-3 zunifikowano na ogół używane w programo­waniu sterowników typy danych w taki badania, ażeby miały one jednakową repre­zentację w całym świecie sterowników PLC, co s7 200 programowanie stanowi pierwszy chód na dro­dze do przenoszenia oprogramowania pomiędzy różnymi sterownikami. Zdefiniowane w normie typy danych, jakie mogą istnieć używane w syste­mach sterownikowych, noszą nazwę elementarnych. Model danych określa domena pamięci przydatny aż do przechowywania danych, zbiór wartości które dane mogą uznawać za dobre, i za jednym zamachem klasa operacji, jakie mogą znajdować się na nich wykonane s7 200 siemens. Jak nuże wspomniano, w koronnym etapie programowania sterownika ustala się je­go konfigurację. W przypadku CPU określa się przede wszystkim sposób organi­zacji cyklu, dofinansowanie pamięci, przyrzeczenie bezpieczeństwa na krzyż system haseł, parametry dla występujących w nim portów komunikacyjnych i tym podobne. W sprawie poka­zania, którego typu informacje mogą być deklarowane, w tabl. 3. 1 s7 200 programowanie zebrano przy­kładowe parametry, jakie powinno się podarować w celu jednostki s7 200 siemens